ਰਿਸ਼ਤੇ 'ਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ
ਇੱਕ ੳਂਕਾਰ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਦਗ਼ਾ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਵਾਜਿਬ ਹੈ
ਜਿਹੜਾ ਛਿਣ ਲੰਘ ਜਾਂਦੈਉਹ ਕਦੇ ਅਪਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਡੁੱਬਣ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਅੱਥਰੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਕੋਲੋਂ
ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਸਭ ਤੋੜ ਕੇ
ਧੁਖਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਫੇਰ ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਠਰ ਗਿਆ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਸਾਂ, ਉਹੀ ਗ਼ਮਖ਼ਾਰ ਨਿਕਲੇ ਨੇ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕੀ ਇਹ ਮੌਕ਼ਾ ਮਿਲ ਸਕੇਗਾ ਮਰਦਿਆਂ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਯਾ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਮਿਲਦੇ ਨੇ
ਮੈਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਮਹਿਕਾਂ ਨੇ ਦਿਲਕਸ਼ੀ ਹੈ ਰੌਣਕ ਹੈ ਚਿਹਰਿਆਂ ਦੀ
ਫ਼ਾਸਿਲਾ
ਆ ਮਿਲੀਏ ਫਿਰ ਚਿਰੀਂ ਵਿਛੁੰਨੇ
ਕਿਸੇ ਸਾਡੀ ਬਾਤ ਨਾ ਪੁੱਛੀ ਕਿਸੇ ਨਾ ਦੁੱਖ ਪਛਾਤੇ
ਇਸ ਨਗਰ ਵਿਚ ਦੋਸਤੀ ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ
ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਬੁਣਦਿਆਂ ਚਿਰ ਤਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ
ਸ਼ਜਰ ਸ਼ਾਖ਼ਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਨੇ
'ਚੰਨ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਕੰਬਦਾ ਦੇਖ ਗ਼ਜ਼ਬ ਦਾ ਖੇਲ੍ਹ
ਲਾਜ਼ਮੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੁੰਦੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜਦ ਕੋਈ ਤਿੜਕਦਾ
ਤੇਰੇ ਅੰਬਰ 'ਚ ਮੈਨੂੰ ਪਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਖੰਭ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਭਾਵੇਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਿਆ