ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਘ

ਆਖਾਂ ਮੈਂ ਝਿਜਕ ਝਿਜਕ ਕੇ, ਇੱਕ ਗੱਲ ਜੇ ਮੰਨੇ ਮਾਂ (ਝੋਕ ਛੰਦ)

ਅਗਨ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ ਪੂਰਾ ਤੂੰ

ਬੇ-ਅਰਥਾ ਨੀ ਜਾਂਦਾ ਡੁੱਲ੍ਹਿਆ ਖ਼ੂਨ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ

ਚਿਣਤੇ ਵਿੱਚ ਨੀਹਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਲਾਲ ਗੁਰੂ ਜੀ ਤੇਰੇ

ਦੇਵੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਸਿਰ ਦੀ ਕ਼ੁਰਬਾਨੀ

ਹੈ ਆਉਣ ਜਾਣ ਬਣਿਆ ਦੁਨੀਆਂ ਚਹੁੰ ਕੁ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮੇਲਾ

ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ਜੱਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਤਮਾਸ਼ੇ

ਜਨਮੀਂ ਘਰ ਤੇਰੇ ਸੀ ਬਾਬਲ ਰਿਜ਼ਕ ਬਿਗਾਨੇ ਵਿਹੜੇ

ਜਨਮੀਂ ਘਰ ਤੇਰੇ ਸੀ ਬਾਬਲ ਰਿਜ਼ਕ ਬਿਗਾਨੇ ਵਿਹੜੇ

ਕਲਗ਼ੀਧਰ ਦੇ ਲਾਡਲੇ ਪਾ ਗਏ ਸ਼ਹੀਦੀ

ਕਿਉਂ ਫੜੀ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਭੈਣੋਂ ਇਹ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ

ਪੰਥ ਤੇਰੇ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਜੁੱਗੋ ਜੁੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ

ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਸਿਦਕ ਦੀਆਂ, ਲਿਖੀਆਂ ਨਾਲ ਖ਼ੂਨ ਦੇ ਲੜੀਆਂ

ਸੀਸ ਤਲੀ ਧਰ ਤੁਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਗਲੀ

ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਦਾਤਿਆ ਸੁਖੀ ਵਸੇ ਸਰਬੱਤ

ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬੰਦੇ, ਰੱਬਾ ਡਹਿ ਡਹਿ ਮਰਦੇ ਕਿਉਂ?

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿਦ ਸਿੰਘ ਆਪੇ ਗੁਰ ਚੇਲਾ

ਵੈਰੀ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਨ ਸਿੰਘ ਕੇਵਲ ਚਾਲੀ