زُلف 'پر غزلاں

تیری کھوج وچ عقل دے کھنبھ جھڑ گئے

اساں ڈبدے بڑے تیراک تکے

تیرے تے اک اشارے ’تے

کتنا پینڈا دل نے کیتا

ے توں منہ توں زلفاں ہٹا دیویں

پہلا پڑا ہے عشق وچ ہنجھو وہاݨ دا

آ کہ مکٹی عشق دی اج سیس تیرے دھر دیاں