وتھیا 'پر کویشری
کیوں پھڑی سپاہیاں نے بھینوں اہ ہنساں دی جوڑی
سکھاں نے سدک دیاں، لکھیاں نال خون دے لڑیاں
جنمیں گھر تیرے سی بابل رزک بگانے وہڑے
کلغیدھر دے لاڈلے پا گئے شہیدی
بے-ارتھا نی جاندا ڈلھیا خون شہیداں دا
چنتے وچّ نیہاں دے چھوٹے لال گرو جی تیرے
ہے آؤن جان بنیا دنیاں چہں کُ دناں دا میلا
پنتھ تیرے دیاں گونجاں جگو جگّ پیندیاں رہنگیاں
تیرے بھانے داتیا سکھی وسے سربتّ
تیرے ناں تے تیرے بندے، ربا ڈہِ ڈہِ مردے کیوں؟
اگن پریکھیا دے وچّ اتریا پورا توں
گرو گوبد سنگھ آپے گر چیلا
آکھاں میں جھجک جھجک کے، اک گل ے منے ماں (جھوک چھند)
دیوے اچی آتما سر دی قربانی
ویری پنج ہزار سن سنگھ کیول چالی
ہندے رہندے نے جگّ وچّ رنگ تماشے