Ghazals on Sanvedna
bagawat hor hundi hai adawat hor hundi hai
ikko rukkh te paL ke chiDian
minh pauN aasman cha uh ki paro gae
na kujh wi deh tun sawer warga
ho gae ne sabh de sabh aapNe parae din DhaLe
laD ke nerhan nal je marde rahange dosta
ajnabi chihre mile koi aashna chihara na si
sukkian shaKHan ’te murjhae pe ne sabaz KHab
kise chhanna baNaya je khopari da
is tarhan Dera hai laia kujh ghaman ne dil de andar
apNi miTTi heTh na dabb gunahan nun
main kauN han
kiun dinon din zindgi
uh meri pahil nun si uDikda so chupp baiTha si
hauLa bhaara har ikk patthar es nadi wichch kho jaanda hai
suLaghdi dophir sir te rukkh par koi nahin
main bina hi zindgi ton ji riha han dosto
us nun hai jo nazar teri manzur thia
anokha safar te binan sath de ruh tarsi hoi hamsafar bhaaldi si
na chinta bagh di na phikar phullan titlian da hai