سمرپن 'پر کافیاں
سئیو ہݨ میں ساجن پائیو ای
تیرا نام دھیاں ئی دا
واہ واہ عشق پیا دا زور۔
کر مسئلے مغز کھپایا ہے،
سے ونجارے آئے نی مائے سے ونجارے آئے
راگ رامکلی ( اک عرض نماݨیا دی، سݨ جندو نی۔ )
اک نکتہ یار پڑھایا اے..
راگ پرج ( پیارے بن راتیں ہوئیاں وڈیاں۔ )
عاشق کہݨا سہل ہے،
میں کسنبڑا چݨ چݨ ہاری
آ کھاں دل جانی پیاریا
عشق دی نویوں نویں بہار
پڑدا کس توں راکھی دا
راگ دھناسری ( اک دوئی تن چار پنج، چھء ست اسیں اٹھ نوں۔۱۔ )
بلھا کی جاݨے ذات عشق دی کوݨ
منہ آئی بات نا رہندی اے
ربا ہݨ کی کرئے ( کافی-جھنجھوٹی )
کی کردا کی کردا وو ( کافی-بلاول )
آپݨے تن دی خبر نا کوئی
دے ہور نصیحت مائے، عشق جیہا نا ہادی کوئی، عشقوں ہٹک نہیں،