پنڈ 'پر غزلاں

اپنے اپنے دکھ لکا کے بھاویں ہسدے ہوندے سی

شیشے اتے دھوڑاں جمیاں کندھاں جھاڑی جاندے نے

نا وی ہوون تاں وی سوہݨے لگدے نے

کس طرحاں اپݨے گراں اج کل اتردی شام لکھ

چن سورج دے ہندیاں گھپ ہنیرے 'چوں نا نکلے