مترتا 'پر غزلاں
دوستی تے دشمنی دے سلسلے سبھ توڑ کے
کسے عام رستے وانگ ہی اسیں عام ہو گئے
زندگی کچھ غم نا کر ایہہ کچھ وی کر جاواںگا میں
کسے برسات دا اکو تلا وچ بھر گیا پانی
کھولھ دندا دل جے توں ...
یار جد بہہ کے تکالیں خواب بنیا کرنگے
خواباں دا شہر ہے ایہہ رتاں اداسیاں نے
کوئی سازش چپھیرے مچلدی رہی پھیر وی لو بنیرے 'تے بل دی رہی
غصے والے تیور کنے پھبدے نے
کھچ نے سچ لکا لیندے نے جہڑے
ڈبا رہا جو ہر پل اپݨے خیال اندر
مزاج موسم دا خورے کنہے شدید کیتا
سانجھ ودھاݨ دا ویلا اے