اتیت 'پر غزلاں

کھلوون اوکڑاں لکھاں میرے راہاں 'تے اڑ اڑ کے

اسیں دنیا 'چ جیوں جیوں عقل دے سورج چڑھائے نے

جس دن دا لکھوا بیٹھے ہاں اپنی بھاں 'تے تیرا ناں

جہڑا وی زندگی دے لئی دردمند ہے ۔