ایس ترسیم

بندے دا دھڑ توں سر گیا کِدّھرپتا کرو؟

برف بھجی پوݨ کے وچ تپ رہا سہرا سی اوہ

بھاویں مونہوں آپ کجھ کہندی نہیں ہے دوستو

ایس توں ودھ ہور کی ہوؤ بھیانک

غزل نوں بول نا ملدا سراں وچ شہد نا گھُلدا

اس گلّ وچ کوئی وی ہن اھلا نہیں، پردا نہیں

ے چھت تے دیوار دا رشتہ ہی نا رہا

کی پتا سی اس طرحاں وی آدمی بݨ جائے گا

مساں پہنچے اسیں ساں جانور توں آدمی تیکر

محبت نال جیکر دل سجاؤنے ہی نہیں آئے

نانک-چھک ’تے کی لاویں گا؟ پچھدی ماں دی جائی جد

اوہ ہنیری وچ وی بجھدا نہیں ہندا کدے

پھلاں دے راکھے ہووݨ دا ایویں بھرم رہا

رت برفیلی 'چ وی ہے جل رہا میرا چمن

سچ دے سورج توں جو رہندا پرھے

سی اسیں تاں سوچیا ہݨ دن سنہری آؤنگے

اڈدی پھردی جو سی لگدی تتلی ہولی پھل

jangi mashkan karde jekar sari umar langhauge

mach gia kujjh is tarhan kohram tere shahir wich

tere is marmari kamre ch ih jo saj riha sheesha