Ghazal 19
aadam aadam daa hai dushmaN
aman dii iltijaa naa kamm aaii
apNaa te jahaan daa Gam hoiaa naa judaa saathon
dass jinde tuun kinjh hanDhaae
dhaDakNaan saddhraan sugandhe giit huN gaaegaa kauN?
dhamaakaa chiik gajjdaa aasmaan sii
Gazalgo shaairo aao ‘Gazal’ daa marsiiaa paDhiie
ho ke sabbhiak kiun asabbhiak vaN ’cha chit laundaa hain tuun
ih baddal barf parbat arash ik manzar taan rachde ne
jhaD gae rukkhaan de patte pasriiaan bad-rangiiaan
jiddhar bole majjhaan gaiiaan uddhar jogii chaak te bhaTT gae
jiiN de jazbe jadon mazhbii januun vich Dhal gae
kaum nasal dii kuuD siaasat kad tak kad tak
lai bhar lai baahaan vich hamraah mainuun
maulde rukkhaan de paave barf vidhvaa daa libaas
saagar nuun jad teh lagge gii
shajar shaaKHaan de patte TuTT rahe ne
tatt Takraao ! navelii raushanii paidaa karo
unj te main ik dariaa haan