مکیش عالم

اس ندی دے وہݨ نوں ساگر مِڑے جاں نا مِڑے

جدوں میں پتھراں نوں ٹکڑا-ٹکڑا کر رہا سی

زندگی نوں کی ایہہ موقع مل سکے گا مردیاں

وڑےویں کھا رہی کداں سمیں دی چال کی دسیے

کوئی موسم کوئی عالم صدا لئی تھر نہیں رہندا

نزم

ہے نا ؟

پانی

گیت

مٹی

ہوا