امر چترکار

دو گھڑی بلدا رہا دیوا قضا دے ساہمنے

ایہہ جو ڈلھا خون اجے تک ہریا ہے

اس لوہے دے شہر ’چ جو وی وسدا ہے

کسے دے رحم’تے رہندے تاں اج نوں مر گئے ہوندے

کسے ہندسے اکلے دا کوئی حاصل نہیں ہندا

مینوں بجھاون واسطے اینی ہوا کافی نہیں

من دی برتی رہندی کدوں اکاگر ہے؟

سفر آپݨا فکر توں ذکر تک ایداں مکایا میں

شیشے دا تن لے کے ے پتھراں دے شہر’چ آؤگے

صوبہ توں شہر وچ جس شخص جی آمد ’تے پہرا سی