پروفیسر دیوان سنگھ

آپݨی ہستی نوں مٹانا

اکھ جھپکدے دن بہاراں دے گئے

دل میرا ہر چیز توں اپرام ہے

دیس عشق دا دیس ہے یارو!

ہر دل نوں آپݨی جت دا رہندا اے کیوں خیال ؟

اوت گئی ے دنیا تیری ربا!

باغ حسن وچ سپنے جیہے، پھل جو نظریں آئے۔

بچپن کی سی جیون دا اک سپن سہانا آیا۔

دات اگمی، دردوند دل تائیں ملدی آئی۔

دنیا تیری نرالی ربا!