اجمیر گِل

ایہہ کم آپ کرنا تے ہورناں نوں دسݨا

بجھوگا دیپ تاں روشن ترا چہرہ رہےگا

خزاں آئی زرد پتے درختاں توں جھڑنگے

دل ہے اداس کوئی بلائے نا دل ڈھلے

نکلی ندی پہاڑ ’چوں آنچل سنبھال کے