عجائب کمل

تیرے مہکدے شباب نے زمانہ پٹیا

سوچ دے سر کھرکدے چہرے بݨاندے رہ گئے

نا سانوں باپ چاہندے نے نا ماواں نوں پیارے ہاں

کورے کاغذ بھاویں کالے کر جاندے نے

اہ آپنی من پسند

بابا نانک

بھگت سنگھ

گوبند سنگھ

نزر ساہویں دملے تک مرگ جلیاں دے ڈبّ کھڑبے ٹاپو پھیلے ہوئے نے اسمان 'تے سمندر ریتلے ٹاپوآں 'چ ڈبّ کے رہِ گئے نے